hala aklıma geliyorsun.. ve hala aklıma geldiğinde gözlerim doluyor. bravo gözlerime...
koca bir kış, koca bir bahar uğraştın aklıma düşmek için. her sabah yolladığın günaydın msjlarıyla, sürekli çalan telefonumla, yaptığın kıskançlıklarla, sormadığım halde hesap vermelerinle 7 ay geçti.
sonra bir sürprizle karşıma çıkıverdin. istasyonda arkadasın yanıma gelip fıstıklı çikolata keyfini bana uzattıp bunu sana yolladı dediğinde saf bi gülümseme kaplamıştı yüzümü. çantama çikolatayı atıp giderken arkamdan seslenene bakınca ise şaşkın bi surat ve kocaman gözler...
çok mutluydum o an. ewe gelip sohbete başlayınca ertesi gün sınavım olduğunu yüzlerce phrasal verb ezbellemem gerektiğini unutmuş gülerek sana birşeyler soruyordum. sense hadi notları getir phrasal verb soriim sana diyordun.her söylediğin anında hafızama kazınıyordu. o notlar sende kaldı sonra..çantanın arka tarafındaki ufak gözde.atmışmısındır acaba..?
beach park'tan yukarı tırmanırken yorulma gel sırtıma aliim seni demiştin. sırtına binersem sen daha çok yorulursun diye kabul etmemiştim ben. ne salaklık!!
bilirsin yağmurda yürümeyi sevmem ben. aslında yağmuru sevmem.sen seversin. seninle ıslandığımız o gece yağmur bize inat yaparmış gibi daha da şiddetlenirken biz hiç acele etmeden sakin sakin ewe gidiyorduk. ve ben üzerime düşen damlalara hiç aldırmıyor hatta keyif alıyordum. hayatımda bir ilkti. buralara pek yağmasa da istanbul yağmurlu, soğuk.. istediğin kadar yürü yanında yağmuru seven biriyle..
bir gün bi soru sormuştum sana. ben yalnız kalmadıkça kimseyi düşünmem. aklıma gelmez demiştin. yalnız kaldın mı hiç? acaba düşündün mü hiç beni? çok şey değildi istediğim. sadece beni sev istemiştim.sana ne kadar değer verdiğimi hala anlayamadın dediğimde " evet" demenden anlamalıydım. sadece bu değil.
aslında anlamam için o kadar çok sey serdin ki gözlerimin önüne..sadece sen değil herkes söyledi uğraşma diye. ben ne yaptım peki? ısrarla içimdeki aptala kulak verdim ve ona inandım. sevecek, biz çok ii bi çift olucaz dedim..
olmadı... sevmedin...
pislik diye severdim seni. ne çok yakışırmış meğer o söz sana...sonradan anladım.
"şimdi doğrularınla başka bedenlere sarılışın
gülümseyişin yeni aşklara
sevişmelerin çılgınca
sonra hatırlayışın belki ellerimi
yüreğinden ayrı bir beynin olduğundandır
'gel' diyemeyişim sana
işte bu korkudandır"
6 yorum:
umarım geçicek...
offff gelmesin(ler) artık aklım(ız)a
:(
önce aklına düşmek için uğraşıp, sonra gidiyolar dimi..
-kırmızılı-
inanıyorum geçicek..
-zAhir-
zaten tek sorun da bu.. aklıma gelmesi ve her seferinde moralimi bozması.
-bi dost-
önce aklıma sonra kalbine düşmek için herseyi yapıp kendilerine alıştırıp sonra da hiçbirsey olmamış gibi dönüp gidiyorlar... aptal gibi kalakalıyorsun...
bu da geçer neler geçmedi ki neleri atlatmadık ki ... aşk acısı da neymiş pehh bre bre !!!!
-duygusal boşluk-
aşk acısı değil benimki. kendi kendine kızmak diyelim...
bu arada seni blog aleminde görmekten de pek mutluyum:)
Yorum Gönder