işte yine aynı şey oldu.
bu defa eskisi gibi olmayacak doğuda değilim demiştin ne oldu??? yine meşgulsün dimi? zaten söz konusu ben olunca sen hep meşguldün. ya dağda oldun ya işte ya toplantıda ya antrenmanda...ya arkadaşlarınla birlikteydin ya misafirin vardı...ya yorgundun ya uykusuz...bana ayıracak zamanın hiç yoktu.
benimse senin için vaktim,param, imkanım hep vardı. senin karşında her sey daha az önemliydi...ellerini bir dakika fazla tutabilmek için koca bir günden vazgeçilirdi.

bütün pencerelerde bekleyen benim
ve
çalmayan bütün telefonlarda aylardır konuşan da.
kabul.
bir kez yolda karşılaşalım
onunla da avunacağım.
adımı sesince duymaktan vazgeçtim
sesini duysam susacağım.
yel esiyor ama
değirmen dönmüyor.
kuraklık bu
adın ekmeğe dönüşmüyor

turgut uyar

sevmek ya da sevmemek...

ben seni çok seviyorum

sen beni hiç sevmiyorsun.

işte bütün mesele bu.

tam da bu gün

ard arda bu şarkıyı dinliyorum son günlerde...

hep aynı başlıyor bitiyor ve

iki kişiden biri vazgeçiyor ve

biri hep daha çok seviyor be...

gözümü kapatınca yüzünü görüyorum.derin bir nefes alınca kokun sanki yastığımda. ama düşününce daha çok sevenin hatta tek sevenin ben olduğumu hatırlıyorum...

lanet bi hastalık gibisin.

kısık gözlerinle bak bana
kalbimdekileri gör.

ellerini uzat. en dokunulmamış yerlerimizi, en sevilmemiş yanlarımızı açalım...en acıyan yaralarımızı  gösterelim birbirimize..santim santim keşfedelim.

ÖZLEME/K

özlemek nedir? en ince çizgisine kadar ezbere bildiğin bir yüzü hayal etmek mi? boynundan sımsıcak yükselen yalnızca senin alabildiğin o kokuyu anımsamaya çalişmak mı? yoksa sımsıkı sarılınca verdiği güven duygusunu aramak mı?

nedir özlemek? gördüğün insanları ona benzetmek, duyduğun her seste, bir vurguda, bir ünlemde, bir harfin telaffuzunda belki onu bulmak mı?izlediğin filmlerin bir sahnesinde, şarkıların nakaratında değilse bile melodisinde bir anlık gülümsemesini hatırlamak mıdır özlemek?

elleri hala yumuşak, hala sıcacık mıdır acaba diye düşünmek midir özlemek? yoksa bazen dalga geçer gibi, bazen gerçekten sever gibi bakan gözlerin hayali midir?

bunların hiçbiri değil! özlemek izlenmemiş filmler, gidilmemiş yerler, okunmamış kitaplardır.yarım kalan her şeydir.karşındaymışcasına kendinle ettiğin sohbetler,anlattığın hikayeler, ettiğin kavgalardır özlemek. yanındaymışcasına kendine sarılıp uyumak, uyanınca gülümseyerek onu da bulur diye evrene yolladığın günaydındır.

çift kişilik bir biletle yalnız yolculuk etmek,tek başına tavla oynayıp onun yerine zar atmaktır belki düşeş gelir de düş-eşi oluruz umuduyla...gelirse o sarar diye yaraların kapanmaması için sürekli kaşımak, cümlenin sonuna nokta değil hep virgül koymaktır.

dünde kalıp yarını beklemek, bir bulup bir yitirmektir özlemek...

hoşgeldim:)

kendi kendime konuşmaktansa yeniden bloguma yazayım dedim:) hoş geldim:))