"hiçbir şey imkansız değildir.. bazı şeylerin olma olasılığı daha düşüktür sadece..."
olasılıksız adlı kitaptaki karakterin özelliğine sahip olsam nasıl olurdu diye düşündüm.
gözlerimi kapasam ve gelecekte olacak olayların farklı versiyonlarını görsem...hepsini tek tek izlesem, olasılıkları hesaplasam, hangi yolu seçersem nasıl sonuçlanacak görsem ve sonra içlerinden sonu en güzel olanı seçip yaşasam...
o şekilde yaşamak istermiydim acaba...? verdiğim kararların sonuçlarını bilmek ister miydim??? en ufacık bir hareketimin diğer insanların hayatını nasıl etkilediğini, karşıdan karşıya geçerken yola adımımı atmazsam gelen arabadaki adamın az sonra kaza yapıp öleceğini görsem ne yapardım..?
beni sevdiğini söyleyen adamın yalan söylediğini birkaç ay sonra belki de bir başkası için terkedip gideceğini bilmek ister miydim? yoksa seni seviyorum dediği zaman tokadı yapıştırır mıydım?daha o ewden çıkmadan akşama kadar ne yapacak kimlerle buluşup neler konuşacak neler düşünecek öğrenmek ister miydim? 'görüşürüz' deyip ayrılırken bunun onu son görüşüm olacağını bilsem köşede sarılıp ayrılabilir miydim? herseyi önceden bilerek yaşayabilir miydim?insanlara güvenebilir miydim?birini gerçekten sevebilir miydim?bu yükle yaşayabilir miydim..?
15 Ekim 2008 Çarşamba
13 Ekim 2008 Pazartesi
BUNUN ADI BÜYÜMEK Mİ?
hayat gitgide zorlaşıyor mu yoksa bana mı öyle geliyor...
büyümek bu kadar zor muymuş..?
yanında seni seven insanlar olduğunu bildiğin halde sonsuz bir yalnızlık hissetmek ve yapacak hiçbirşeyinin olmaması ne dayanılmaz...
bazen kaçmak istiyorum herşeyden... herkesten. deli gibi ağlamak istiyorum ama gözümden bi damla yaş bile akmıyor. hayır diyorum burada kalmalıyım.başa çıkmalıyım bütün sorunlarla. kaçmak yok.
çünkü ben güçlüyüm...
büyümek bu kadar zor muymuş..?
yanında seni seven insanlar olduğunu bildiğin halde sonsuz bir yalnızlık hissetmek ve yapacak hiçbirşeyinin olmaması ne dayanılmaz...
bazen kaçmak istiyorum herşeyden... herkesten. deli gibi ağlamak istiyorum ama gözümden bi damla yaş bile akmıyor. hayır diyorum burada kalmalıyım.başa çıkmalıyım bütün sorunlarla. kaçmak yok.
çünkü ben güçlüyüm...
7 Ekim 2008 Salı
NEŞELİYİM... NEŞELİSİN... NEŞELİ:)
nazar değmesin bu günlerde mutluyum..:)okulda hersey iyi gidiyor.iş arkadaşlarımı seviyorum. bazen kızsamda öğrencilerimi de seviyorum. ders anlatmak onlara birseyler öğretmekten zevk alıyorum. tek derdim sabah erken kalkmak...ama gece biraz daha erken yatmaya alışırsam o da sorun olmaktan çıkacak:)
odam temiz,düzenli. yavaş yavaş kitaplarımı çıkarıyorum kaldırdığım kolilerden. yeni kitaplarımın siparişini verdim bir haftaya kadar da çalışmaya başlayacağım.
ikide bir telefonum çalmıyor, parmaklarım ağrıyana kadar mesaj yazmıyorum.kontör bile almıyorum uzun zamandır. kafam çok rahat:)
bu arada, sigara da içmiyorum yaklaşık 20 gündür:) geceleri bazen aklıma geliyor fakat hiç yakmıyorum.eğlenceli şarkılar dileyip kendi kendime dans ediyorum,hoplayıp zıplıyorum:)) anlayacağınız neşem acayip yerinde:))
odam temiz,düzenli. yavaş yavaş kitaplarımı çıkarıyorum kaldırdığım kolilerden. yeni kitaplarımın siparişini verdim bir haftaya kadar da çalışmaya başlayacağım.
ikide bir telefonum çalmıyor, parmaklarım ağrıyana kadar mesaj yazmıyorum.kontör bile almıyorum uzun zamandır. kafam çok rahat:)
bu arada, sigara da içmiyorum yaklaşık 20 gündür:) geceleri bazen aklıma geliyor fakat hiç yakmıyorum.eğlenceli şarkılar dileyip kendi kendime dans ediyorum,hoplayıp zıplıyorum:)) anlayacağınız neşem acayip yerinde:))
5 Ekim 2008 Pazar
SİYAM:))
bu sabah çok mutlu uyandım:) hava çok sıcak değl ama yine de güzel. dışarı çıksam ne güzel olur şimdi dedim ama tek başıma olduğum için vazgeçtim. müziği açtım bi yandan kafa sallayıp bi yandan yazıyorum:)
canım arkadasım eflatunu çok özlediğimi farkettim. aslında dün gece özlemiş ve konuşmak istemiştim ama kendisi normal insanların uykuda olduğu o saatte tabi ki uyuyordu.. konuşamadık:)
özledim dediğime bakmayın sadece bir gün konuşmadık ama ne yapayım özlüyorum işte:))
keşke eskişehirde olsaydık diye geçirdim içimden. sabah uyanır, günaydınlaşır, kahvaltı ederdik:) hazırlanıp dışarı atardık kendimizi.. geyik yapar,eğlenirdik. akşam olunca kahvelerimizi içer sabaha kadar konuşur gülerdik...
çok seviyorum...çok özledim siyam seni...
canım arkadasım eflatunu çok özlediğimi farkettim. aslında dün gece özlemiş ve konuşmak istemiştim ama kendisi normal insanların uykuda olduğu o saatte tabi ki uyuyordu.. konuşamadık:)
özledim dediğime bakmayın sadece bir gün konuşmadık ama ne yapayım özlüyorum işte:))
keşke eskişehirde olsaydık diye geçirdim içimden. sabah uyanır, günaydınlaşır, kahvaltı ederdik:) hazırlanıp dışarı atardık kendimizi.. geyik yapar,eğlenirdik. akşam olunca kahvelerimizi içer sabaha kadar konuşur gülerdik...
çok seviyorum...çok özledim siyam seni...
3 Ekim 2008 Cuma
BU ŞEHİR
bu kadar kısa bir zamanda bu şehre nasıl böyle sinebildi kokun???yollara sokaklara hayalini nasıl böyle saklayabildin?
sen giderken üzülmüştüm...
kapıda seni uğurlarken gidişini bir dakika olsun geciktirmek için elimden geleni yapmış, uzun uzun sarılmıştım. keşke biraz daha kalsaydı demiştim içimden...
iyiki gitmişsin...
biraz daha fazla kalsan bu şehir yaşanmaz olurdu...
MİMMM
diamandi saolsun beni de mimleyiverniş:)
bir bayram daha geride kaldı kalabalığı,yorgunluğu, ziyaretleri, şekeri, tatlısıyla...
biz yine köye amcamların yanına gittik..kuzenlerim ve halalarımla bir bayram daha kutlandı.. ben her zamanki gibi zaman geçse de ewimize gitsek bir an önce diye düşündüm durdum. başkasının evinde kalıyor olmaktan olsa gerek rahat edemiyorum hiçbir zaman.
neyse ki bayramın 2. günü döndük evimize ben de huzura kavuştum...
evimdeyim, mutluyum, huzurluyum:):)
bir bayram daha geride kaldı kalabalığı,yorgunluğu, ziyaretleri, şekeri, tatlısıyla...
biz yine köye amcamların yanına gittik..kuzenlerim ve halalarımla bir bayram daha kutlandı.. ben her zamanki gibi zaman geçse de ewimize gitsek bir an önce diye düşündüm durdum. başkasının evinde kalıyor olmaktan olsa gerek rahat edemiyorum hiçbir zaman.
neyse ki bayramın 2. günü döndük evimize ben de huzura kavuştum...
evimdeyim, mutluyum, huzurluyum:):)
2 Ekim 2008 Perşembe
TANIMSIZ VE ANLAMSIZ
birşeyler yazmak istiyorum ama ne yazacağımı bilmiyorum.aklımdan milyonlarca kelime geçiyor. hepsi birbirinden alakasız şeyler. havada uçuşan toz zerrecikleri gibi...
dün gece yine kendi kendime konuştum.. o kadar çok sey anlattım ki... ne kadar zaman geçti bilmiyorum. konuşurken uyuyakalmışım...
dün gece yine kendi kendime konuştum.. o kadar çok sey anlattım ki... ne kadar zaman geçti bilmiyorum. konuşurken uyuyakalmışım...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)