30 Ağustos 2009 Pazar

ikilem

üzülmeni istiyorum. deli gibi ağlamanı.
özür diledin ama olsun bi daha dile.. bi daha, bi daha...
ve ben her seferinde özrünü kabul edeyim.hemen aklımda, içimde, ağzımda ne varsa söyleyeyim.
seni ne kadar sevdiğimi,
özlediğimi...
sonra aslında senden ne kadar nefret ettiğimi.
mutlu olmasın diye dualar ettiğimi hatta beddua ettiğimi... ya başına bişey gelirse diye pişman olup beddualarımı geri aldığımı...
üzüldüğümü...
ağladığımı...

aşk...

aşk, midenin üstünde bi duran yumruk büyüklüğünde bi tümördür.
sevdiceğin güzel bi sözü, bakışı, gülüşü tetikler bu tümörü.bazen küçülür, bazen büyür. ilaç tedavisi de bir işe yaramaz. uyumak bir baygınlık halidir ki kısa süreli hissizleşmeyi sağlar bu durumlarda. ama içerdeki tümör olduğu gibi bekler uyanmasını.
hınzır...
arsız...
bazen kendini unutturur. orada öylece durur ama sen iyileştim bu hastalığı yendim sanırsın.oysa o hep oradadır. yeniden ortaya çıkmak için uygun bir anı bekler.
bazen bir şarkı, bazen bir resimdir bunu yapan. bazen de çınlayan bir mesaj sesi...

28 Ağustos 2009 Cuma

doğan görünümlü şahin

sevgili görünümlü arkadaşım -ki ben artık kendisine doğan görünümlü şahin dicem- yeniden aramaya mesaj atmaya falan başladı. sanki hiçbirşey yaşanmamış, geçen yıl salya sümük günlerce ağlamama sebep olmamış, mide bulantısından hiçbirşey yiyemicek duruma sokmamış, binbir emekle aldığım her kalorisi gözümün nuru olan kilolarımı vermeme ve cin alinin dişi versiyonu haline gelmeme neden olmamış gibi arıyor. ve kahretsin ki ben ona karşı koyamıyorum. zaafım mı var ewet! telefonda adını gördüğüm anda kalbim deli gibi atmaya başlıyor. gel de açma o telefonu...
dün akşam yine aradı.yarım saate yakın konuştuk. sanki çok önemsiyormuş gibi tanıdığı bütün arkadaşlarımı sordu. "karakutu" yu "kırmızılıyı"... onların ilişkilerini,okul,sınav durumlarını... ayrıca selam da söyledi burdan da iletmiş olayım:))
ne bu ilgi alaka şimdi?
bana niye bunu yapıyorsun?
asıl ben kendime neden bunu yapıyorum?
neden yapmasına izin veriyorum?

26 Ağustos 2009 Çarşamba

kalbimin aynalarına bakma
yüzün paramparça
ama yüzlercesin orda
oysa tek olsaydın
bütün
hiç parçalanmamış
ve benim olsaydın
koşulsuz
hiç paylaşılmamış

24 Ağustos 2009 Pazartesi

gözünü bardağa çarpıp morartmanın eşiğine getiren bi insan evladı daha var mıdır merak içindeyim...

BEN VE KENDİM

onu düşünüyorsun.keşke yeniden birlikte olsak diyorsun.yanında olmasam da sesini duysam, sevgilim olsa, beni düşündüğünü bilsem diyorsun.
ne değişecek ha? ne farkedecek? adam dağ başlarında o kışla senin bu birlik benim gezerken siz ne kadar sevgili olabileceksiniz? yılda kaç kez yüzünü görebileceksin?
o gelmezse ben giderim dediğini duyar gibiyim. hadi ordan! kendi kulaklarınla duymadın mı buraya tek ulaşım helikopterle dediğini. hem 45 kiloluk bi kızın ne işi var bingölde dağ başlarında? sen gitmek istesen de o buna izin verecek mi sanıyorsun? tek iletişim yolunuzun telefon olduğu bi ilişki sana ne kadar mantıklı geliyor. aynı boku daha önce de yedin. ne oldu sonunda ayrılık değil mi?
ne? evlenmek mi? onunla mı? güldürme beni! adam forever bekarım diyo bundan daha açık ne duymayı bekliyorsun ha? kızım sen manyak mısın aptal mısın demesini mi? tamam sen herşeyi göze almış olabilirsin ama o bunların çeyreğini bile yapmaz.seni de peşine takıp götürmez.
o gezdirmesin ben giderim mi diyosun? o nereye giderse oraya ya da en yakın yere tayin istersin öyle mi? o öyle kolay değil kızım! 2-3 yılda bir düzen değiştirmek kolay değil! bu kadar aptal aşık olma!
o kızla ayrılsın istiyordun, oldu. arasıra haberini alayım, iyi olduğunu bileyim diyordun, o fırsatın da var. o halde kendine işkence yapmayı, sürekli onu düşünmeyi bırak artık. bi oluru yok bu işin. bitti artık anlamıyo musun!

22 Ağustos 2009 Cumartesi

more than a dream

bu gece bi rüya gördüm. yani sanırım rüyaydı. herşey o kadar gerçekti ki. o tombul dudakları hissettim yaa yok böle bişi. başımı boynuna dayadım öptüm kokusunu bile aldım. acaba rüya değil de astral seyahate mi çıktım die de düşünmedim diil. bak anlatayım rüyayı.

şimdi rüyanın başrol oyuncusu ben ve malum şahıs.

biz bi evin 3 üncü katında oturuyomuşuz. nerden bulduysa bu benim izimi evimi bilimum şeyimi bulmuş ve çıkmış bize gelmiş. eve gelmekle kalmamış odama kadar girmiş. neyse efendim küçük bi şoktan sonra biz konuşmaya başlıyoruz. neden böyle oldu şimdi ne bok yemeye çıktın geldin falan derken ben zaten aşık tutamıyorum kendimi ve öpüşmeye başlıyoruz. o dudaklar gerçek hayatta öpüşürken bile öyle gerçek diildi o kadarını söyliyim.neyse sonra bu yanıma oturdu. başımı omzuna koydum. boynunu öptüm kokusunu içime çektim. bu aşk dolu dadikalar devam ederken olmayan ablam ve küçük kardeşim odaya girdiler. ablam herşeyi çok normal karşıladı ve hiç sesini çıkarmadı. tam odadan çıkıyordu ki küçük kız kardeşim (ki benim kız kardeşim yok) anneme söyliceem diye bağırmaya başladı. koştu yetiştirdi hemen. biz alelacele toplarlandık. malum kişi tam balkona çıkmıştı ki annem odaya daldı.( rüyadaki anne de benim annem değildi ayrıca) kadın da hemen çıktı balkona ama benim zeki çevik ahlaklı sevgilim (sevgilim mi ahahaha allah söyletti) attı kendini aşağıya. ben ağzım açık kalakaldım. koştum hemen balkon demirlerine yapıştım ama bizimki kalkmış gidiyodu. elinde de silahı vardı. tam köşeyi döndü ki altın sarısı bi scooter motorla kızın biri köşeyi döndü. onu takip etmeye gitti. amaç yakalayıp adalete(!) teslim etmek.
kara haber tez duyulur dedikleri bu olsa gerek bizim ew birden kalabalıklaştı. dayım, eniştem, teyzem, kuzenler, anneannem falan hepsi bizim ewe doluştular. herkes balkonda bana baka baka olay kritiği yapıolar. ben onları hiç takmıyorum acaba kara prensim yakalandı mı diye düşünüyorum. telefon edicem peşinde biri var dikkat et diye ama elime verdikleri telefon nasıl bişeyse artık rehberden numarayı bulup arayamıyorum. sonra kuşlar haber getiriyo iyiymiş hiçbişey de olmamış diye. ama ben içten içe yaa ne güzel aşk dolu dakikalar yaşıyorduk yarıda kestiler allah belalarını versin artık bi sene daha beklemem gerekir diye düşünüyorum.

sonra tabi her rüyada olduğu gibi ben uyandım. rüya mıydı bu o mis gibi koku nereden geliyodu o dudaklar nerde diye biraz etrafıma bakındım. sonra annemi gördüm baktım geceden bıraktığım gibi duruyo. rüyadaki şişman şirret kadın gitmişti.

insan beyni ne garip bişi. herşeyi beynimizin bi yerine gömüyoruz. sesler, kokular, küçücük bi bakış bile orada saklı duruyor aslında. sonra rüya olarak tekrar ortaya çıkıyor ve yaşanmışlık hissi veriyor...