22 Ağustos 2009 Cumartesi

more than a dream

bu gece bi rüya gördüm. yani sanırım rüyaydı. herşey o kadar gerçekti ki. o tombul dudakları hissettim yaa yok böle bişi. başımı boynuna dayadım öptüm kokusunu bile aldım. acaba rüya değil de astral seyahate mi çıktım die de düşünmedim diil. bak anlatayım rüyayı.

şimdi rüyanın başrol oyuncusu ben ve malum şahıs.

biz bi evin 3 üncü katında oturuyomuşuz. nerden bulduysa bu benim izimi evimi bilimum şeyimi bulmuş ve çıkmış bize gelmiş. eve gelmekle kalmamış odama kadar girmiş. neyse efendim küçük bi şoktan sonra biz konuşmaya başlıyoruz. neden böyle oldu şimdi ne bok yemeye çıktın geldin falan derken ben zaten aşık tutamıyorum kendimi ve öpüşmeye başlıyoruz. o dudaklar gerçek hayatta öpüşürken bile öyle gerçek diildi o kadarını söyliyim.neyse sonra bu yanıma oturdu. başımı omzuna koydum. boynunu öptüm kokusunu içime çektim. bu aşk dolu dadikalar devam ederken olmayan ablam ve küçük kardeşim odaya girdiler. ablam herşeyi çok normal karşıladı ve hiç sesini çıkarmadı. tam odadan çıkıyordu ki küçük kız kardeşim (ki benim kız kardeşim yok) anneme söyliceem diye bağırmaya başladı. koştu yetiştirdi hemen. biz alelacele toplarlandık. malum kişi tam balkona çıkmıştı ki annem odaya daldı.( rüyadaki anne de benim annem değildi ayrıca) kadın da hemen çıktı balkona ama benim zeki çevik ahlaklı sevgilim (sevgilim mi ahahaha allah söyletti) attı kendini aşağıya. ben ağzım açık kalakaldım. koştum hemen balkon demirlerine yapıştım ama bizimki kalkmış gidiyodu. elinde de silahı vardı. tam köşeyi döndü ki altın sarısı bi scooter motorla kızın biri köşeyi döndü. onu takip etmeye gitti. amaç yakalayıp adalete(!) teslim etmek.
kara haber tez duyulur dedikleri bu olsa gerek bizim ew birden kalabalıklaştı. dayım, eniştem, teyzem, kuzenler, anneannem falan hepsi bizim ewe doluştular. herkes balkonda bana baka baka olay kritiği yapıolar. ben onları hiç takmıyorum acaba kara prensim yakalandı mı diye düşünüyorum. telefon edicem peşinde biri var dikkat et diye ama elime verdikleri telefon nasıl bişeyse artık rehberden numarayı bulup arayamıyorum. sonra kuşlar haber getiriyo iyiymiş hiçbişey de olmamış diye. ama ben içten içe yaa ne güzel aşk dolu dakikalar yaşıyorduk yarıda kestiler allah belalarını versin artık bi sene daha beklemem gerekir diye düşünüyorum.

sonra tabi her rüyada olduğu gibi ben uyandım. rüya mıydı bu o mis gibi koku nereden geliyodu o dudaklar nerde diye biraz etrafıma bakındım. sonra annemi gördüm baktım geceden bıraktığım gibi duruyo. rüyadaki şişman şirret kadın gitmişti.

insan beyni ne garip bişi. herşeyi beynimizin bi yerine gömüyoruz. sesler, kokular, küçücük bi bakış bile orada saklı duruyor aslında. sonra rüya olarak tekrar ortaya çıkıyor ve yaşanmışlık hissi veriyor...

3 yorum:

OlurÖyle dedi ki...

ah ah bilmem mi o gerçekliği:)
beyin gerçekle gerçek olmayanı ayırt edemez. ki bu yüzdendir korku filmlerindeki bir anı düşünüp korkmamız ya da mutlu olduğumuz bir anı düşündüğümüzde mutlu olmamız o an yaşanmasa bile.
more than a dream as well more than actual :)

éLLa Çiça dedi ki...

dimi :) ben cok fazla ruya görurum , ama onlardan sadece bir tanesi bu anlattigin gibi netti.. o kadar gercekciydi ki hala aklimda..

maça kızı dedi ki...

karakutu- I give my all to live with the man who is in my dream.

ella- bu rüya da benim aklımda kalır uzunca bir süre.rüya diyemeyecek kadar gerçekti çünkü.