bugün 13 temmuz. tam bir yıl önce bugün otogarda seni bekliyordum. kepezde küçük bi kaza yaptık biraz gecikeceğim diye mesaj atmıştın. oysa tam arkamda duruyormuşsun ben şaşkınlık ve telaşla telefona bakarken. birden karşıma çıktığında kızmıştım bu nasıl şaka diye ama seni görmenin mutluluğu bir anda unutturmuştu herşeyi.
eve gelmiştik sonra. sana kaşarlı tost yapmıştım. pek beğenmesen de yemiştin. kızlar işten gelmişti. kibar esprili biraz da mesafeli duruşunla sohbet etmiştiniz. uzaktan seni izliyordum. mimiklerini, konuşmalarını, tepkilerini... her saniye daha çok beğeniyordum seni, daha çok aşık oluyordum.
dolaşmaya çıktık. konuştuk, güldük, eğlendik. merdivenleri koşarak çıkma yarışı yaptık. yorulunca beni sırtına bindirdin, bende sana kocaman bir öpücük hediye ettim.akşam balkonda okey oynadık. dondurmasına:) yenilen çift bizdik ama beni mutluydum...
herşey dün yaşanmış gibi gözlerimin önünde.neden olmadı seni ne çok sevmiştim oysa diye çok düşündüm sonraları.. cevabı basitti. ben seni sevmiştim ama sen bi başkasını benden daha çok sevmiştin.
peki tanrım neden buluşturdun o zaman bizi? daha sonra karşılaştığım insanlarda hatta bi hengamede sevgili olduğum kşide bile onu aramam için mi? herkesi onunla kıyaslamam, onun gibisini bulmaya çabalamam için mi? yoksa belki arar diye aklımın bi köşesinde hep onu saklamam, rüyalarımda görmem için mi? neden tanrım???
3 yorum:
nedensiz...
tanrıcıkın seninle ne alıp veremediği var ki...iş sende bitiyo
yok yok kesin benimle var bi alıp veremediği çünkü ne istesem hep tersi oluyo...
Yorum Gönder