11 Kasım 2008 Salı

olur olmadık zamanlarda aklıma gelmek zorunda mısın...

aklından kim bilir neler geçiyordu. içinden bana kim bilir nasıl gülüyordun... ama sen ne yaptın? her zaman yaptığın gibi sahte bir bakış ve yalan bir masumiyetle üzülür gibi yaptın, yanağımı okşadın...

sinir oluyorum kendime.. ara sıra da olsa seni hatırladığım için.

2 yorum:

-mka- dedi ki...

Onu hatırlayan sen değil, kendini hatırlatan O.

Vakt-i zamanında, taife-i nisâdan biri de bana, "Sevgiliden Ayrılma SMS'leri/10978. Baskı" kitabından alıntılanmış olması muhtemel, "kendine bir iyilik yap, beni unut; bana bir iyilik yap, kendini hatırlatma" diye bir ültimatom vermişti de; nerelere kaçmam gerektiğini düşünüvermiştim saliseler içinde, gülümseyerek.

Anlatmalıydım O'na, "beni hatırlatan ben değil, sana; belki kokum, belki yokluğum, ve belki de yüzüne dokunduğumda hissettiğin huzurun damağında kalmış tadı.."

Anlamaması kuvvetle muhtemel idi, cinnetler getirirken kör kuyulardan.. Anlatmadım, anlamasın(dı)..

Hûlasa; aklına gelmek zorunda O, ne de olsa tozlu bir hatıra, tavan arasına kaldırdığın.. Hatırlanmaya O'nun ihtiyacı var, senin hatırlamandan ziyade..

-mka-

maça kızı dedi ki...

hatırlamak üzerine yapılacak sade, en güzel ve en doğru açıklamayı yapmışsın..
senin yorumunu okuduktan sonra bende düşündüm ve evet sonuna kadar haklısın.
onu hatırlamaya hiç ihtiyacım yok çünkü beni yok yere sinirlendirmekten başka birşey yapmıyo bu hatırlama anları. ve benim sinirlenmem değil bi dengesizden kurtulduğum için mutlu olmam lazım:)