eskişehirden döndüm. kendimi mal gibi hissediyorum. yaa bu hayat gitgide zorlaşıyor mu yoksa ben mi iice dengesiz oldum??? hayatımda yolunda giden ufacık birsey bile yok. önüm- arkam sağım- solum dert. işin kötüsü bende ne yapacağımı bilmiyorum.
kafam karışık. aslında istemediğim şeyleri yapıyorum sonra ne yaptım diye düşünüyorum kendi kendime ama tabi çözüm yine yok! hatalarımdan koca bir dağ yaptım ve üzerine yenilerini eklemeye devam ediyorum.
konuşmak istediğim,görmek istediğim, özlediğim birsürü insan var. bir o kadar da görmek istemediklerim...
bi dostumun dediği gibi "sürekli geçmişie bakarsan boynun tutulur." ewt boyunum tutluyor. hatta sadece boynum değil beynim de tutuluyor.peki kaçmak için ne yapmalıyım. hiçbirşeyi takmasam ( ki son zamanlarda çokca yaptığım birşey) o zaman da çok sorumsuz umursamaz olduğumu düşünüyorum. içip sarhoş olsam hiçbişeyi hatırlamasam..? olmaz buda çözüm değil.
pencereden dışarı bakıyorum. boş boş...içimde beni heyecanlandıran hiçbirşey yok. düşününce mutlu olduğum kimse yok.canım sıkılıyor ama yapmak istediğim hiçbirsey yine yok...sigara yaksam canım istemiyor, uyuyayım desem uykum yok... ne boktan bi ruh hali bu tanrım!